Διακόπουλος: Να είμαστε προετοιμασμένοι ότι μια λύση στη Χάγη θα υπολείπεται των επιδιώξεών μας

0

Σαράντα επτά ημέρες μετά την αποπομπή-παραίτησή του από τη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Πρωθυπουργού, ο αντιναύαρχος ε.α. επιστρέφει στη δημόσια σφαίρα, περιγράφοντας τα ελληνοτουρκικά υπό το πρίσμα που διαμορφώνουν οι διερευνητικές και η τελευταία Σύνοδος Κορυφής

Για ένα διάστημα, εκεί λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο, είχε γίνει το πρόσωπο των ημερών για όλους τους λάθος λόγους, καθώς σε μια οριακή στιγμή για τα ελληνοτουρκικά είχε εκθέσει το κυβερνητικό αφήγημα περί μη ερευνών του «Oruc Reis». Οι δηλώσεις τότε του αντιναυάρχου ε.α. Αλέξανδρου Διακόπουλου είχαν οδηγήσει στην αποπομπή-παραίτησή του από το νευραλγικό πόστο του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Πρωθυπουργού (εδώ). Ο ίδιος όμως συνεχίζει να διεκδικεί ρόλο στη δημόσια σφαίρα και τώρα, 47 ημέρες μετά τα γεγονότα του Αυγούστου, επανέρχεται με μια συνέντευξη στα «Νέα».

Μιλώντας στην Αλεξάνδρα Φωτάκη, ο κ. Διακόπουλος επιχειρεί να προσγειώσει πολιτικούς, πολίτες και ΜΜΕ για τις επιδιώξεις της Ελλάδας στα ελληνοτουρκικά μέσω του Δικαστηρίου της Χάγης, ενώ αναλύει και τη στάση των Ευρωπαίων, όπως αυτή αποτυπώθηκε και στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής (εδώ).

Ο αντιναύαρχος ε.α. περιγράφει την ΕΕ ως ένα πεδίο συμβιβασμών και παραδέχεται ότι στο κείμενο στο οποίο συμφώνησαν οι «27» για την Τουρκία «ιδανικά θα θέλαμε έναν αυτοματοποιημένο μηχανισμό κυρώσεων», κάτι που δεν συνέβη. Ωστόσο ο ίδιος βλέπει και θετικά.

Λέει συγκεκριμένα ο κ. Διακόπουλος:

«Η ΕΕ χαρακτηρίζεται από μια εγγενή στρατηγική αμφιθυμία γιατί ενώ θα ήθελε να λειτουργεί ως γεωπολιτικός παίκτης με ένα ενιαίο κέντρο που θα προωθεί τα συλλογικά συμφέροντα, στην ουσία λειτουργεί μέσω συγκερασμού διαφορετικών συμφερόντων και συχνά αντιφατικών επιδιώξεων. Αλλοτε “Ενωση” και άλλοτε συνονθύλευμα 27 χωρών με διαφορετικό ειδικό βάρος και επιρροή. Το θέμα είναι αν ισορροπεί στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, ή επιτυγχάνεται τουλάχιστον το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο. Μέσα από τις αντιφάσεις που ξεπερνιούνται, μέσα από τις συγκλίσεις και τους συγκερασμούς, πετυχαίνει το δεύτερο. Γι’ αυτό και προχωράει συνήθως μέσω συμβιβασμών, όπως έγινε και στην τελευταία σύνοδο.

Εμείς ιδανικά θα θέλαμε έναν αυτοματοποιημένο μηχανισμό κυρώσεων, αλλά σε κάθε περίπτωση το κείμενο των συμπερασμάτων περιλαμβάνει πολλές αναφορές που ικανοποιούν τις ελληνικές θέσεις. Οπως η αναφορά σε κυρώσεις στην περίπτωση επανάληψης μονομερών ενεργειών ή προκλήσεων, η αναφορά σε «απόλυτη προϋπόθεση» και η υιοθέτηση των ελληνικών θέσεων σε ό,τι αφορά τον σκοπό των διερευνητικών. Αυτά ενισχύουν τη θέση μας στενεύοντας τα περιθώρια της Τουρκίας. Αν επαναλάβει τις ίδιες συμπεριφορές δεν θα μπορέσει καμιά χώρα να τη στηρίξει πλέον.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον, ωστόσο, έχει αυτό που λέει ο κ. Διακόπουλος για τη Χάγη, απαντώντας σε ερώτηση για το αν οι διερευνητικές Αθήνας – Αγκυρας θα οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση.

«Η έναρξη των διερευνητικών δεν σημαίνει μόνο αλλά είναι και έμπρακτο αποτέλεσμα της αποκλιμάκωσης. Αυτός άλλωστε ήταν και ο όρος που τέθηκε από ελληνικής πλευράς», λέει ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Πρωθυπουργού, για να συνεχίσει:

«Ο ορίζοντας βέβαια είναι ασαφής και απρόβλεπτος, γιατί έχει περισσότερο να κάνει με την ειλικρίνεια των προθέσεων της άλλης πλευράς, η οποία είναι αμφίβολη. Από τη “διαρροή” Τσαβούσογλου, τις αλλεπάλληλες επιθετικές έως προσβλητικές δηλώσεις του Ερντογάν αλλά και άλλων αξιωματούχων, μέχρι τις συνεχόμενες παράνομες navtex, όλα κατατείνουν στο ότι η Τουρκία προσπάθησε να αποτρέψει την επανέναρξη των διερευνητικών, επιρρίπτοντας την ευθύνη στη χώρα μας. Θα ήταν ευχής έργο να έμπαιναν χρονοδιαγράμματα για να μη δοθεί η δυνατότητα στην Τουρκία να παρελκύσει τη διαδικασία. Υπό αυτήν την έννοια είναι μάλλον καλό που η προσοχή της ΕΕ αλλά και Γερμανίας, ΗΠΑ είναι στραμμένη πάνω στις διερευνητικές.

Η όλη αποσταθεροποιητική δράση της Τουρκίας στην περιοχή, και η συνακόλουθη προσοχή της διεθνούς κοινότητας, έχει σαν αποτέλεσμα να έχουν στενέψει πολύ τα περιθώρια επιθετικών αντιδράσεων από πλευράς της. Βεβαίως, για να μη γελιόμαστε, δεν είναι όλα εύκολα – ούτε όλα θέμα τουρκικής στάσης. Θα πρέπει και μεις όλοι, πολιτικό σύστημα, ΜΜΕ και κοινωνία, να καταλάβουμε και να αποδεχτούμε ότι αν ποτέ υπάρξει κάποιας μορφής συμφωνία ή λύση (έστω και μέσω Χάγης) αυτή θα υπολείπεται σε ένα βαθμό των απώτερων επιδιώξεών μας. Αυτό θα είναι το αντίτιμο της ειρηνικής επίλυσης, της σταθερότητας και της απαλλαγής από τον βραχνά της αβεβαιότητας, των συνεχών προκλήσεων και προστριβών».

protagon.gr

Σχολιάστε

Please enter your comment!
Please enter your name here