Κάποια στιγμή ο Ερντογάν θα αποχωρήσει – Ποιοι είναι η πιθανοί διάδοχοι

0

Ήδη στην Τουρκία σκέφτονται την μετα-Ερντογάν εποχή – Ποιοι είναι η πιθανοί διάδοχοι

Παρ’ όλη την προσπάθεια να κατευναστούν οι ανησυχίες που προκάλεσε το άρθρο του Στήβεν Κουκ στο Foreign Policy στην αρχή Οκτωβρίου και το οποίο είχε τον τίτλο «Ο Ερντογάν μπορεί να είναι πολύ άρρωστος για να συνεχίσει να ηγείται της Τουρκίας», είναι σαφές ότι η Τουρκία σταδιακά αναμετράται με το γεγονός ότι θα υπάρξει μια εποχή μετά τον Ερντογάν.

Ο Ερντογάν ούτε βρέθηκε ούτε παρέμεινε στην εξουσία για ένα τόσο μεγάλο διάστημα απλώς μόνο επειδή εκπροσώπησε το «Πολιτικό Ισλάμ» σε μια χώρα όπου παρά τον συνταγματικά κατοχυρωμένο κοσμικό χαρακτήρα της ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού είναι συντηρητικοί θρησκευόμενοι μουσουλμάνοι.

Βρέθηκε στην εξουσία γιατί υποσχέθηκε ταυτόχρονα την οικονομική ανάπτυξη και μια νέα ευημερία για όλους, ένα αίσθημα κοινωνικής συνοχής διαφορετικό από αυτό που προσέφερε ιστορικά ο κεμαλισμός και μια διαφορετική προσέγγιση στο Κουρδικό με βασική πλευρά μια καταρχήν αναγνώριση της κουρδικής ταυτότητας.

Παρά την καταγραφή υψηλών ρυθμών ανάπτυξης μετά την πανδημία, ο πληθωρισμός δείχνει να συρρικνώνει το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των Τούρκων πολιτών, κάτι που επιτείνεται και από την υποχώρηση της ισοτιμίας της λίρας ως αποτέλεσμα της προσωπικής οικονομικής πολιτικής του Ερντογάν και της επιμονής στα χαμηλά επιτόκια. Η μεγάλη ανεργία και η ανασφάλεια ιδίως της νεολαίας έρχονται να αντικαταστήσουν την προηγούμενη  αίσθηση οικονομικής αισιοδοξίας.

Η Ρωσία δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι τις προσπάθειες της Τουρκίας να αποκτήσει πάτημα στον Καύκασο μέσα από τη συνεργασία με το Αζερμπαϊτζάν όπως και την ανάπτυξη φιλικών σχέσεων με την Ουκρανία, την ώρα που η Τεχεράνη επίσης ανησυχεί για τον τρόπο που η Τουρκία προσπαθεί να ασκήσει μια πολιτική που σε περιοχές όπως ο Καύκασος και το Ιράκ συγκρούεται με τις επιδιώξεις του Ιράν.

Όλα αυτά συντελούν, σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικούς τρόπους, σε ένα ευρύτερο κλίμα δυσαρέσκειας που δείχνει ότι δεν είναι καθόλου δεδομένη η κυριαρχία του στο πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας.

Προς το παρόν, όμως, δεν φαίνεται τόσο δεδομένο ότι θα αναδειχθεί μια πειστική εναλλακτική λύση απέναντι στο AKP και τον Ερντογάν. Η αντιπολίτευση εξακολουθεί να αποφεύγει να φτιάξει ένα μέτωπο που να περιλαμβάνει και το αριστερό φιλοκουρδικό HDP παρότι η συμμετοχή του θα προσέθετε στη συμμαχία το συμπαγές 10-11% που διαθέτει στο εκλογικό σώμα. Αυτό στην πραγματικότητα δίνει μια μικρή ανάσα στον Ερντογάν.

Από εκεί και πέρα υπάρχει και το ζήτημα της διαδοχής εντός του ίδιου του AKP, ιδίως σε περίπτωση που έχουν βάση οι πληροφορίες για προβλήματα υγείας.

Εδώ το πρόβλημα που αναδεικνύεται είναι ότι δύσκολα μπορεί αυτή τη στιγμή να αναδειχτεί μια φιγούρα που να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τον Ερντογάν, την ώρα που ο τρόπος που ο Ερντογάν κάνει προσωπική πολιτική δεν έχει αφήσει και μεγάλα περιθώρια για να αναδειχθεί μια εναλλακτική λύση.

Μέχρι τώρα τρεις φιγούρες δείχνουν να ξεχωρίζουν στην κούρσα για τη διαδοχή: Ο επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών Χακάν Φιντάν, ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.

πηγή in.gr

Σχολιάστε

Please enter your comment!
Please enter your name here